WŁODZIMIERZ MAURER

WŁODZIMIERZ MAURER

Napastnik, lewy i prawy łącznik. W Legii dwukrotnie. Łącznie w ciągu dwóch sezonów rozegrał 16 spotkań i strzelił 7 goli. Waleczny i bramkostrzelny napastnik, chociaż w Legii nie do końca udało mu się to potwierdzić. Uważany za jednego z pierwszych polskich piłkarzy, który mógł utrzymywać się wyłącznie z grania w piłkę. W czasie wojny walczył w konspiracji, żołnierz Armii Krajowej. Latem 1944 aresztowany przez NKWD i wywieziony do obozu w okolicach Swierdłowska. Do Polski wrócił w 1947 roku. Po zakończeniu kariery piłkarskiej trener m.in. Brygady Częstochowa, Broni Radom, Resovii - swojego macierzystego klubu. Zmarł 17 października 1980 roku w Rzeszowie.

IGNACY PENCONEK

IGNACY PENCONEK

Bramkarz, wychowanek Legii. Łącznie przez siedem sezonów - z przerwą na wypożyczenie do warszawskiego Marymontu - rozegrał tylko 34 spotkania. Bramkarz wiecznie rezerwowy, mimo to bardzo popularny i ceniony przez kibiców za klubową wierność. Zdobywca Pucharu Polski (1964). W następnym sezonie bronił w meczach Legii w europejskich pucharach. Jednym z - jak się okazało - ostatnich jego występów, był przegrany 0:4 mecz z TSV 1860 Monachium. W kolejnych spotkaniach w bramce Legii stał już młody, wszechstronnie uzdolniony zawodnik - Władysław Grotyński.

ALEKSANDER CZYŻEWSKI

ALEKSANDER CZYŻEWSKI

Bramkarz Legii pierwszych lat powojennych oraz pierwszy legijny bramkarz, który zdobył bramkę - w meczu o Puchar WOZPN z Radomiakiem Radom 24 marca 1946 roku!!! W lidze zagrał jednak tylko w trzech występach. Później reprezentował WKS Lubliniankę. Był tam również działaczem społecznym, Założyciel klubu Mazur Ełk, z którym awansował do III ligi. Popularny trener klubów niższych klas w Warszawie i okolicach. Organizator sportowy. Ostatnie lata spędził w Piasecznie, gdzie szkolił młodzież. Wraz z Urzędem Gminy "Dziadek" - jak nazywany był przez swoich podopiecznych - realizował programy upowszechniające i popularyzujące sport wśród dzieci i młodzieży. Zmarł 24 grudnia 2002 roku. Od następnego roku w Piasecznie organizowany był memoriał dla młodych adeptów futbolu im. Aleksandra Czyżewskiego.

ANTONI KELLER

ANTONI KELLER

Warszawiak, wychowanek Varsovii. Pierwszy bramkarz, który w lidze grał dla czterech klubów - w tym trzech warszawskich - Polonii, Warszawianki oraz Legii. Dla wojskowych, przez cztery sezony rozegrał 54 mecze. W warszawskich klubach uprawiał również hokej, a wolnym czasie studiował w warszawskiej WSH. Bardzo dobre występy w Legii zaowocowały powołaniem do reprezentacji Polski. Ostatecznie wystąpił w niej dwukrotnie. Ranny w czasie kampanii wrześniowej, wywieziony do Rumunii, skąd uciekł do Francji. Tam walczył w partyzantce. Później przedarł się do Szkocji. Tam reprezentował zespoły wojskowe oraz Dundee United. Uczestnik walk w Afryce, gdzie został ciężko
ranny. Po wojnie na stałe osiedlił się w RPA. Tam zorganizował klub Polonia Kapsztad, którego był trenerem i zawodnikiem. Zmarł tamże, prawdopodobnie w 1996 roku.

GRZEGORZ WĘDZYŃSKI

GRZEGORZ WĘDZYŃSKI

Pomocnik. W Legii, łącznie w ciągu trzech sezonów rozegrał 53 spotkania i strzelił 4 gole. Trzykrotny Mistrz Polski (1993 - odebrany, 1994, 1995), dwukrotnie zdobywał Puchar Polski (1994, 1995) oraz raz Super Puchar Polski (1994). W Legii pojawił się na wyraźne życzenie trenera Janusza Wójcika, który zaczął budować mistrzowską drużynę. Piłkarz bardzo dobrze wyszkolony technicznie, z niezłym przeglądem pola, jednak nie był zawodnikiem pierwszego składu. Po zakończeniu kariery piłkarskiej trener drużyn w niższych klasach rozgrywkowych. W reprezentacji Polski rozegrał dwa mecze, bez gola.

STEFAN ŻMUDZKI

STEFAN ŻMUDZKI

Warszawiak. Pomocnik, lewo i prawoskrzydłowy. Trafił do Legii już jako dojrzały zawodnik. Wcześniej reprezentował kilka lokalnych klubów. W ciągu dwóch sezonów rozegrał 37 spotkań ligowych i zdobył 14 bramek. Szybki, bramkostrzelny i bardzo dobrze wyszkolony technicznie piłkarz. Wcześniej, równolegle z piłką nożną uprawiał hokej na lodzie.

ZYGMUNT JESIONKA

ZYGMUNT JESIONKA

 

Pomocnik lub obrońca. W ciągu pięciu sezonów rozegrał dla Legii 31 ligowych spotkań, bez zdobytej bramki. Ten 22-letni piłkarz pojawił się w Warszawie z racji rozpoczętych studiów w Centralnym Instytucie Wychowania Fizycznego (dzisiejsza AWF). Trudno było mu wywalczyć miejsce w podstawowym składzie. Za konkurentów miał Henryka Martynę i Józefa Ziemiana. Szczupły, średniego wzrostu Jesionka nie miał mocnego strzału jak Martyna, ani nie grał ostro jak Ziemian, jednak ówczesny trener zespołu Józef Kałuża widział go w drużynie. W pierwszym swoim sezonie rozegrał 12 spotkań, w latach późniejszych był już jednak piłkarzem rezerwowym. Był tzw. pierwszym zmiennikiem i jeśli już pojawiał się na boisku, to w miejsce Ziemiana. W 1932 roku ukończył studia wyższe. Po zakończeniu kariery piłkarskiej trener Olszynki Warszawa. Po wojnie działacz w krakowskim OZPN. W PZPN trener drużyn młodzieżowych. W latach 1954-56 wiceprezes PZPN, a potem członek zarządu do lutego 1957. W 1954 jako współselekcjoner w reprezentacji Polski, wraz z Michałem Matyasem prowadził kadrę w spotkaniu z NRD, wygranym 1:0. W latach 1954-1958 przewodniczący Rady Trenerów. Dwukrotnie obserwator finałów MŚ w grupie ekspertów PZPN (1958, 1966). Od 1985 honorowy członek PZPN. Zmarł 20 kwietnia 1985 w Krakowie.