PUCHAR POLSKI 1964

PUCHAR POLSKI 1964

W sezonie 1963/64 zespoły pierwszoligowe rozpoczęły rozgrywki w Pucharze Polski od 1/16 finału. Pierwszym rywalem Legionistów była drużyna Polonii Głubczyce. Mecz wyjazdowy zakończył się pogromem gospodarzy 11:1. Zdobywcami bramek byli: Wiesław Korzeniowski, Bernard Blaut, Henryk Apostel (3) i Lucjan Brychczy (3). Tydzień później, w kolejnej rundzie Legia pewnie i równie wysoko - 5:0 - pokonała Mazur Karczew. Bramki strzelili: Janusz Żmijewski, L. Brychczy i H. Apostel. Mimo, że i w lidze i w rozgrywkach pucharowych szło drużynie całkiem nieźle, w klubie doszło do... zmiany trenera. Longina Janeczka zastąpił Jugosłowianin rumuńskiego pochodzenia Virgil Popescu. Jego debiut przypadł na ćwierćfinał Pucharu Polski, na mecz z Szombierkami Bytom. Legia pewnie wygrywa 2:0, po golach H. Apostela i awansuje do półfinału. Tam rywalem jest szczecińska Pogoń. Mecz w Warszawie Legia wygrywa 1:0. Zdobywcą bramki z rzutu karnego jest niezawodny L. Brychczy. Mecz finałowy odbył się 1 maja, na... zaśnieżonej murawie Stadionu Dziesięciolecia w Warszawie. Rywalem była inna czołowa polska drużyna tamtych lat - Polonia Bytom, ze świetnymi zawodnikami, reprezentantami Polski: Edwardem Szymkowiakiem (byłym bramkarzem Legii), Janem Liberdą czy Janem Banasiem na czele. Mimo to, Legia uznawana była za faworyta, jednak na końcowy sukces musieli mocno zapracować. Bohaterem spotkania został H. Apostel - były gracz... Polonii Bytom, który otworzył wynik meczu na 7 minut przed zakończeniem pierwszej połowy, po podaniu W. Korzeniowskiego. Gdy wydawało się, że mecz jest już rozstrzygnięty, na dwie minuty przed końcem do wyrównania doprowadza J. Banaś. Potrzebna więc była dogrywka, a mecz kończono w ciemnościach (spotkanie zaplanowano na godzinę 17., by wszyscy zdążyli dotrzeć na stadion z pochodu pierwszomajowego). Ponad 25 tysięcy kibiców obserwowało grę zachowawczą i ostrożną. Obie drużyny zaczęły grać krótkimi podaniami. W 118. minucie, na dwie przed końcem dogrywki, zwycięską bramkę dla Legii strzelił ponownie Apostel i puchar po raz trzeci w historii powędrował do rąk legionistów. Do wywalczenia Pucharu Polski przyczynili się również - grali we wcześniejszych meczach: Henryk Grzybowski, Bernard Blaut, Jan Boguszewski, Ignacy Penconek i Tomasz Biernacki. Ciekawostką jest fakt, że w meczu finałowym w drużynie Legii zagrało trzech przyszłych trenerów reprezentacji Polski: Jacek Gmoch, Antoni Piechniczek i Henryk Apostel. Na temat finału można też przeczytać tutaj.


1 maja 1964 r. Stadion Dziesięciolecia w Warszawie
Legia Warszawa – Polonia Bytom 2:1 (1:0, 1:1, 1:1) po dogr.
Bramki: Henryk Apostel (38, 118) – Jan Banaś (88)
Sędziował: Antoni Gorączniak
Widzów: ok. 25000.
LEGIA: Stanisław Fołtyn – Horst Mahseli, Jacek Gmoch, Antoni Trzaskowski, Antoni Piechniczek – Joachim Krajczy, Janusz Żmijewski, Lucjan Brychczy, Henryk Apostel – Wiesław Korzeniowski, Hubert Kulanek.
Trener: Virgil Popescu.

Na zdjęciu drużyna Legii przed rozpoczęciem meczu finałowego, od lewej: Lucjan Brychczy (tyłem), Stanisław Fołtyn (zasłonięty), Antoni Piechniczek, Janusz Żmijewski, Jacek Gmoch, Antoni Trzaskowski, Horst Mahseli, Wiesław Korzeniowski, Hubert Kulanek, Joachim Krajczy i Henryk Apostel.

PUCHAR POLSKI 1966

PUCHAR POLSKI 1966

Sezon 1965/66 to pięćdziesięciolecie klubu i jak zwykle celowano w tytuł mistrzowski. Drużyna pod wodzą trenera Longina Janeczka grała jednak w kratkę i na koniec rozgrywek uplasowała się na szóstym miejscu. Zdecydowanie lepiej wiodło się w Pucharze Polski. Jak inne zespoły 1. ligowe, Legia dołączyła do rozgrywek od 1/16 finału. Pierwszym przeciwnikiem była Lechia Gdańsk. Wyjazdowy mecz zakończył się zwycięstwem wojskowych 2:0, po bramkach Ryszarda Skurzyńskiego lub Wiesława Korzeniowskiego i Henryka Apostela. W kolejnej rundzie rywalem był ŁKS Łódź i kolejne zwycięstwo w takim samym rozmiarze - gole zdobyli L. Brychczy i Janusz Żmijewski. Ćwierćfinał to wygrana po dogrywce 1:0 z Szombierkami Bytom (gol L. Brychczego). W 1/2 finału, wyjazdowa wygrana z Pogonią Szczecin 3:1, po bramkach H. Apostela, L. Brychczego i jednej samobójczej. Na mecz finałowy trzeba było jednak poczekać aż do początku następnego sezonu, ze względu na pierwsze tournee reprezentacji Polski po Ameryce Południowej. W międzyczasie w Legii doszło do zmiany trenera, Longina Janeczka zastąpił Jaroslav Vejvoda. Po dwóch ligowych kolejkach nowego sezonu, doszło do meczu finałowego o Puchar Polski. Spotkanie rozegrano na stadionie poznańskiej Warty, a przeciwnikiem był Górnik Zabrze. W regulaminowym czasie był remis 1:1, po golu niezawodnego L. Brychczego. Zwycięstwo i zdobycie czwartego Pucharu Polski zapewnił Legii Bernard Blaut, golem strzelonym w 120 minucie meczu.

15 sierpnia 1966, Poznań, Stadion im. 22 lipca
Legia Warszawa - Górnik Zabrze 2:1 (1:0, 1:1. 1:1) po dogr.
1:0 Brychczy 35, 1:1 Kuchta 57, 2:1 B. Blaut 120
Sędzia: Środecki (Wrocław), Publiczność: 15000
Legia: Grotyński, Mahseli, Zygmunt, Grzybowski, Woźniak, Gmoch, B. Blaut, Korzeniowski, Brychczy, Apostel, Żmijewski. Trener: Jaroslav Vejvoda.

 

Drużyna Legii podczas dekoracji za zdobycie Pucharu Polski w sezonie 1965/66.

Od lewej stoją: Henryk Grzybowski, Henryk Apostel, Jerzy Woźniak, Ryszard Skurzyński, Wiesław Korzeniowski, Horst Mahseli, Jacek Gmoch, Kazimierz Frąckiewicz, Bernard Blaut, Władysław Grotyński i Lucjan Brychczy.