ZYGMUNT RAJDEK

ZYGMUNT RAJDEK

Zwinny, ruchliwy napastnik. Potrafił grać zarówno na prawym jak i lewym skrzydle. W Legii przez osiem sezonów rozegrał 102 mecze i strzelił 28 bramek. Początkowo uzupełniał super tercet Ciszewski, Łańko, Nawrot. Robił to efektownie i w widowiskowy sposób czym zaskarbił sobie sympatię wśród kibiców. W drugim swoim sezonie wypożyczony do klubu, z którego przyszedł - do Polonii Przemyśl. Po pół roku wrócił z powrotem na Łazienkowską. Od tego czasu podstawowy zawodnik drużyny. Studiował w warszawskiej SGH. Po zakończeniu kariery piłkarskiej pracował w Ministerstwie Marynarki Wojennej jako księgowy. W 1939 roku internowany w randze podoficerskiej i wywieziony do Ostaszkowa, skąd uciekł. Zmarł 4 lipca 1989 w Warszawie w wieku 83 lat.

FRANCISZEK CEBULAK

FRANCISZEK CEBULAK

Zawodowy podoficer Wojska Polskiego. W Legii dwukrotnie, przez osiem sezonów rozegrał 124 mecze, zdobył 2 gole. Wszechstronnie uzdolniony
sportowiec. Uprawiał szermierkę oraz boks. Jako piłkarz występował na pozycji środkowego pomocnika. Zdobywca - w turnieju towarzyskim - pucharu teatru Qui-Pro-Quo (1931). Pięć występów w reprezentacji Polski, uczestnik Igrzysk Olimpijskich 1936 w Berlinie - IV miejsce. W tym samym roku uczestnik - wraz z Edwardem Drabińskim, Józefem Nawrotem i Henrykiem Martyną - w głośnej podróży "Batorym" do Stanów Zjednoczonych. We wrześniu 1939 roku brał udział w kampanii wrześniowej. W czasie okupacji uczestnik rozgrywek konspiracyjnych. Po wojnie właściciel warsztatu hydraulicznego. Był też instruktorem sportu, specjalność boks i szermierka. Zmarł 4 sierpnia 1960 roku w Warszawie.

JÓZEF ZIEMIAN

JÓZEF ZIEMIAN

Niezwykle barwna choć dla niektórych kontrowersyjna postać. Był jednym z najlepszych polskich obrońców w okresie przedwojennym. Wraz
z Henrykiem Martyną stanowili najlepszą parę ligowych defensorów. W Legii, przez sześć sezonów rozegrał 102 mecze i zdobył jednego
gola. Wielbiony przez kibiców. Grał ostro, często ryzykując zdrowiem. W 1933 pobity przez swoich klubowych kolegów - Józefa Nawrota, Mariana Schallera i Franciszka Cebulaka. Wszyscy zostali zdyskwalifikowani na dwa lata, lecz po proteście i groźbie strajku pozostałych piłkarzy karę odwieszono wszystkim, poza... Ziemianem. Tak zakończyła się jego kariera piłkarska w Legii. Wrócił po pięciu latach jako działacz. Po II wojnie przyczynił się do reaktywacji klubu. Działał także w PZPN. Jeden, nieoficjalny występ w reprezentacji Polski. Jako szesnastolatek ochotnik w walkach w obronie Lwowa (1918) oraz w III powstaniu śląskim (1921).

WITOLD WYPIJEWSKI

WITOLD WYPIJEWSKI

Pierwszy klubowy rekordzista gier przed drugą wojną. Przez dziesięć sezonów rozegrał 201 meczów (pierwszy Legionista, który przekroczył tę granicę) i zdobył 47 bramek. Napastnik, choć początkowo jako łącznik. Po dojściu do drużyny Józefa Nawrota występował jako skrzydłowy. Doskonale sobie radził po obu stronach boiska. Bardzo ceniony przez kibiców za widowiskową, ambitną i szybką grę. Świetnie wyszkolony technicznie i skuteczny zawodnik. Reprezentant Polski - 5 meczów, 2 gole. Urodzony w Taszkiencie, w rodzinie polskich zesłańców, uczestników powstania styczniowego. Jako czternastolatek ruszył do Polski, pozostawiając w Uzbekistanie najbliższych. Nigdy więcej ich już nie zobaczył. Uczestnik kampanii wrześniowej. W barwach Okęcia uczestnik konspiracyjnych rozgrywek piłkarskich.

JÓZEF CISZEWSKI

JÓZEF CISZEWSKI

Kolejny przedstawiciel słynnego, przedwojennego tercetu napastników Łańko - Nawrot - Ciszewski. Może najmniej z nich popularny, za to wcale nie mniej ważny. Pierwszy piłkarz Legii, który zdobył gola dla reprezentacji. Jeden z najlepszych napastników przed II wojną. Dżentelmen na boisku, grający czysto i fair. Sprawny, doskonale wyszkolony, świetnie grający głową. W czasie gry w Legii równocześnie pełnił rolę społecznego trenera. Przez pięć sezonów  rozegrał 103 mecze i zdobył 60 goli. Dla reprezentacji Polski rozegrał 14 meczów i zdobył 3 bramki. Równolegle z karierą piłkarską rozpoczął karierę naukową. Był wykładowcą w CIWF w Warszawie. Po zakończeniu kariery nauczyciel, trener, propagator szkolnej piłki nożnej. W czasie okupacji jeden z organizatorów konspiracyjnych rozgrywek. Wieloletni działacz i honorowy czlonek PZPN. Wielka, zasłużona postać!

JÓZEF NAWROT

JÓZEF NAWROT

Jedna z legend okresu przedwojennego. Wraz z Józefem Ciszewskim i Marianem Łańką tworzył bardzo groźną i skuteczną formację ataku. Reprezentant kraju (19). W czasie dziesięciu sezonów w Legii, jako pierwszy jej piłkarz zdobył ponad sto goli - dokładnie 107. Szybki, dynamiczny i skoczny, świetnie grający głową. W 1936, gdy zbliżała się wojna, a wojsko coraz mniejsze nakłady łożyło na klub, wybrał się wraz z kilkoma innymi piłkarzami Legii w słynną "podróż" statkiem Batory za ocean. Tam rozegrali mecz jako reprezentanci "morskiej" ligi. Samowolna eskapada zakończyła się klubową dyskwalifikacją i odejściem Nawrota z Legii. A Legia - jedyny raz w swojej historii - spadła z I ligi.

MARIAN ŁAŃKO

MARIAN ŁAŃKO

Drugi przedstawiciel słynnego, przedwojennego tercetu napastników. Wraz z Józefami: Nawrotem i Ciszewskim stanowili groźną, efektowną i skuteczną formację ataku. Utalentowany strzelec, w 85 meczach i zdobył 75 goli! Jako pierwszy legionista 4 razy pokonał bramkarza rywali w jednym meczu - w 1927, w spotkaniu z TKS Toruń. Rok później powtórzył wyczyn, a przeciwnikiem był... TKS Toruń. Niewysoki, ale silny, pewnie i mocno stojący na murawie. Świetny drybler, lubiący grę kombinacyjną ale i bardzo waleczny na boisku. Pewny wykonawca rzutów karnych. Rozegrał jeden mecz w reprezentacji Polski (1928), przeciwko amatorskiej reprezentacji Czechosłowacji.