TOMASZ STEFANISZYN

TOMASZ STEFANISZYN

Bramkarz Legii, który był wyznaczany do strzelania rzutów karnych. Gdy czasem ta sztuka mu się nie udała publiczność na stadionie bardzo mu dopingowała, by zdążył wrócić do własnej bramki przed akcją rywali. Niezwykle utalentowany sportowiec. Nim stanął miedzy słupkami uprawiał boks oraz grał jako napastnik. W Legii odbywał służbę wojskową. W ciągu dwóch lat rozegrał 37 spotkań i zdobył 1 gola - w wygranym meczu Pucharu Polski z Lotnikiem Warszawa (4:1). Jako legionista zadebiutował w reprezentacji Polski - 12 spotkań. Dwukrotny uczestnik Igrzysk Olimpijskich - 1952 w Helsinkach oraz 1960 w Rzymie. Po zakończeniu służby wojskowej Urząd Bezpieczeństwa zmusił go do podpisania zgody na grę w stołecznej Gwardii. Tam występował do końca swojej kariery stając się jej klubową legendą. Zasłużony Mistrz Sportu. Zmarł 8 września 1986 w Warszawie.

ZDZISŁAW BIENIEK

ZDZISŁAW BIENIEK

Solidny, wszechstronnie wyszkolony technicznie i świetnej kondycji lewy pomocnik. W Legii, w ciągu dwóch sezonów rozegrał 37 spotkań i zdobył 2 gole. Siedmiokrotny reprezentant Polski, bez zdobyczy bramkowej. Uczestnik Igrzysk Olimpijskich 1952 w Helsinkach. Zagrał w pierwszym z dwóch spotkań - z Francją (2:1). W wolnej chwili, podczas spaceru poza wioską olimpijską, wraz z kilkoma kolegami udało im się spróbować zakazanej wówczas w Polsce "imperialistycznej" coca-coli. Oczywiście musieli zrobić to na tyle dyskretnie, żeby nie widzieli tego "specjalni działacze", czyli donosiciele specjalnie przydzieleni przez państwo Polakom wyjeżdżającym za granicę. Po zakończeniu kariery sportowej ceniony instruktor sportowy.

RYSZARD STANIEK

RYSZARD STANIEK

Napastnik, pomocnik. Sprowadzony do Legii z hiszpańskiej Osasuny w glorii srebrnego medalisty Igrzysk Olimpijski w Barcelonie '92. Czołowa postać zespołu, który awansował do ćwierćfinału Ligi Mistrzów 1995/96. Autor jednego z najbardziej kuriozalnych goli w historii tych rozgrywek. Przez trzy sezony rozegrał 120 meczów i strzelił 16 goli. Zdobywca Pucharu i Superpucharu Polski (1997). Po rozpadzie drużyny z Champions League pełnił przez jakiś czas funkcję kapitana zespołu. Waleczny, dynamiczny i zadziorny piłkarz. W dobrej dyspozycji fizycznej bardzo wartościowy zawodnik. Odszedł z Legii po konflikcie z kibicami. W reprezentacji Polski rozegrał 12 spotkań, bez zdobytej bramki.

Link do materiałów wideo:

 

1995: Legia Warszawa 3:1 Rosenborg Trondheim

TOMASZ WIESZCZYCKI

TOMASZ WIESZCZYCKI

Pomocnik. W ciągu jednego sezonu rozegrał dla Legii 41 meczów i strzelił 19 goli. Bardzo wartościowe wzmocnienie drużyny przed Ligą Mistrzów, gdzie doszedł do ćwierćfinału. Piłkarz bardzo utalentowany, świetnie wyszkolony technicznie i - jak na pomocnika - zdobywający sporo bramek. Choć zabrakło mu jednego gola, by znaleźć się w gronie zawodników, którzy zdobyli sto bramek w rozgrywkach ligowych. Dla reprezentacji Polski rozegrał 11 spotkań i zdobył 3 gole. Był w kadrze na Igrzyska Olimpijskie Barcelona '92. Obecnie jest ekspertem i komentatorem telewizyjnym.

Linki do materiałów wideo:

 

1995: Widzew Łódź 1:1 Legia Warszawa

 

1996: Legia Warszawa 2:0 Sokół Tychy

 

MARCIN JAŁOCHA

MARCIN JAŁOCHA

Niezwykle waleczny, ofensywnie grający obrońca. Na Łazienkowskiej grał dwukrotnie, z przerwą na zagraniczny transfer. Łącznie, przez pięć sezonów rozegrał 110 meczów i strzelił 9 goli. Dwukrotny Mistrz Polski (1994, 1995), zdobywca Pucharu Polski (1994, 1997) oraz Super Pucharu Polski (1994). Ćwierćfinalista Ligi Mistrzów edycji 1995/96. W reprezentacji Polski rozegrał 18 spotkań i zdobył jednego gola. Srebrny medalista olimpijski z Barcelony (1992). Karierę zawodniczą zakończył w 2002 roku. Jako trener prowadził drużyny w niższych klasach rozgrywkowych.

Linki do materiałów wideo:

 

1993 Legia Warszawa 6:3 Siarka Tarnobrzeg

 

1994 Zawisza Bydgoszcz 0:6 Legia Warszawa

JAN MUCHA

JAN MUCHA

 
Pierwszy Słowak w bramce Legii. Przez cztery sezony rozegrał 128 meczów. Mistrz Polski (2006), zdobywca Pucharu i Super Pucharu Polski (2008). Przez pierwsze dwa sezony był zawodnikiem rezerwowym. Po odejściu z Legii Łukasza Fabiańskiego stał się pierwszym bramkarzem. Bardzo szybko przekonał kibiców do siebie. Dzięki dobrym występom dla Legii awansował do reprezentacji Słowacji. Uczestnik Mistrzostw Świata 2010, był też w kadrze na Igrzyska Olimpijskie 2000 roku. W sezonie 2007/2008 zachowywał czyste konto przez 575 minut regulaminowego czasu gry. W plebiscycie redakcji Piłki Nożnej zwyciężył w kategorii Obcokrajowiec Roku (2009).

Linki do materiałów wideo:

 

2009 GKS Bełchatów 0:1 Legia Warszawa

 

Jan Mucha w bramce Legii

ZYGMUNT GADECKI

ZYGMUNT GADECKI

Napastnik, skrzydłowy, pomocnik. W Legii przez dwa sezony rozegrał 44 spotkania i strzelił 6 goli. Wicemistrz Polski (1960). Błyskotliwy, szybki skrzydłowy o niezłej technice. Jako piłkarz Legii zadebiutował w reprezentacji Polski, w której rozegrał 5 meczów i zdobył 1 gola. Uczestnik Igrzysk Olimpijskich w Rzymie 1960. Zmarł 21 listopada 2000 w Gdyni.

FRANCISZEK CEBULAK

FRANCISZEK CEBULAK

Zawodowy podoficer Wojska Polskiego. W Legii dwukrotnie, przez osiem sezonów rozegrał 124 mecze, zdobył 2 gole. Wszechstronnie uzdolniony
sportowiec. Uprawiał szermierkę oraz boks. Jako piłkarz występował na pozycji środkowego pomocnika. Zdobywca - w turnieju towarzyskim - pucharu teatru Qui-Pro-Quo (1931). Pięć występów w reprezentacji Polski, uczestnik Igrzysk Olimpijskich 1936 w Berlinie - IV miejsce. W tym samym roku uczestnik - wraz z Edwardem Drabińskim, Józefem Nawrotem i Henrykiem Martyną - w głośnej podróży "Batorym" do Stanów Zjednoczonych. We wrześniu 1939 roku brał udział w kampanii wrześniowej. W czasie okupacji uczestnik rozgrywek konspiracyjnych. Po wojnie właściciel warsztatu hydraulicznego. Był też instruktorem sportu, specjalność boks i szermierka. Zmarł 4 sierpnia 1960 roku w Warszawie.

JERZY WOŹNIAK

JERZY WOŹNIAK

Jedna ze sztandarowych postaci Legii i reprezentacji Polski. Lewy obrońca. W klubie pojawił się tuż przed narodzinami pierwszej Wielkiej Legii, by zostać jej etatowym graczem. Wszechstronnie wyszkolony, szybki, dynamiczny, cieszący się wielkim i niezmiennym zaufaniem trenerów i kolegów z drużyny. Prekursor ofensywnego stylu gry bocznego obrońcy. Niedużej postury, za to bardzo sprawny, wygrywał pojedynki umiejętnościami czysto piłkarskimi. Nie musiał uciekać się do brutalnej gry. W koszulce z „eLką” na piersi występował przez czternaście sezonów. Rozegrał 217 spotkań, strzelił 3 gole. Dwukrotnie zdobył dublet (1955, 1956), a w 1966 po raz trzeci Puchar Polski. Natomiast nie ma na swoim koncie Pucharu Polski z 1964 roku... W reprezentacji Polski 35 razy, Olimpijczyk z Rzymu w 1960 roku. Po zakończeniu kariery piłkarskiej trener, m.in. grup młodzieżowych. Miałem przyjemność uczestniczyć w zajęciach prowadzonych przez Niego. Zasłużony Mistrz Sportu, odznaczony m.in. Srebrnym Krzyżem Zasługi. Zmarł 10 stycznia 2011 roku w Warszawie.

MARCELI STRZYKALSKI

MARCELI STRZYKALSKI

Przedstawiciel pierwszej Wielkiej Legii. Dwa razy dublet (1955, 1956), 162 mecze i 15 goli. Reprezentant Polski (17 spotkań, bez
goli). Uczestnik Igrzysk Olimpijskich 1960 roku. Pomocnik. Wspólnie z Edwardem Zientarą tworzyli świetną linię pomocy w Legii i w
reprezentacji. To opinia nie tylko dziennikarzy, kibiców z tamtych lat, ale i boiskowych kolegów i rywali. Waleczny, silny, twardo
grający zawodnik o niespożytych siłach i bardzo dobrej kondycji. Nigdy się nie poddawał, walczył do końca. Wcześniej trenował boks.
prawdopodobnie to wykształciło w Nim boiskowy charakter. Podwórkowy kolega Lucjana Brychczego.

EDWARD SZYMKOWIAK

EDWARD SZYMKOWIAK

Bramkarz Wielkiej Legii I. Do kubu dołączył już jako dwukrotny mistrz Polski i kontynuował mistrzowską passę (1955, 1956). Dodatkowo dwa razy zdobył Puchar Polski (1955, 1956). Lata gry w Legii to jeszcze większy rozwój bramkarskich umiejętności. Bardzo pomocne były m.in. wspólne treningi z Gyulą Grosicsem - bramkarzem węgierskiej Złotej Jedenastki na wspólnych zgrupowaniach Legii i budapesztańskiego Honvedu. W jednym ze sparingów obronił rzut karny wykonywany przez samego Ferenca Puskása. Bronił na linii, ale miał fenomenalny refleks i intuicję. Ulubieniec publiczności, bronił efektownie i skutecznie. Dobry duch zespołu. Potrafił np. odciągnąć od kufelka piwa Ernesta Pola, co nie zawsze udawało się trenerom. Reprezentant Polski (53 występy), dwukrotny Olimpijczyk - Helsinki 1952 i Rzym 1960. Po zakończeniu służby wojskowej występuje w Polonii Bytom. Tam też zostanie mistrzem Polski. W sumie tytuł ten - jako pierwszy polski piłkarz - zdobył dla trzech klubów. Przez wielu uważany za najlepszego bramkarza nie tylko warszawskiego klubu, ale również polskiej piłki.

EDMUND ZIENTARA

EDMUND ZIENTARA

Początkowo napastnik, później znakomity pomocnik, kapitan. W barwach Legii rozegrał 157 meczów i zdobył 3 gole. Mistrz Polski i zdobywca Pucharu Polski (1956). W latach 1950–1961 reprezentant Polski (40 spotkań, 1 gol). Uczestnik Igrzysk Olimpijskich w 1960 roku. Po zakończeniu kariery piłkarskiej został trenerem, m. in. Legii, z którą zdobył tytuł mistrzowski (1970). Jedyna postać w Legii z tytułami mistrzowskimi jako piłkarz i trener. Prowadził drużynę w pamiętnej edycji rozgrywek Pucharu Europy 1969/70, dochodząc do półfinału. Sezon później zagrał w ćwierćfinale Pucharu Mistrzów. Zmarł w 2010 roku. Wielka postać Legii i polskiego piłkarstwa. Od 2005 w klubowej Galerii Sław.

HENRYK MARTYNA

HENRYK MARTYNA

Kolejna przedwojenna gwiazda Legii i reprezentacji Polski. Początkowo napastnik, w Legii przekwalifikowany na obrońcę. Piłkarz o nietypowej sylwetce, ale bardzo ruchliwy, szybki i o atomowym, ale precyzyjnym strzale ze stojącej piłki. Postrach napastników i bramkarzy. Wieloletni lider i kapitan. W lidze rozegrał 160 meczów i zdobył 18 goli, a w reprezentacji Polski - 23 spotkania zdobywając 4 bramki. Olimpijczyk z 1936 roku (IV miejsce). Jeden z najsympatyczniejszych symboli Legii.

ROBERT GADOCHA

ROBERT GADOCHA

Jedna z największych legend Legii. W drużynie zadebiutował pod koniec 1966 roku. Przez 9 sezonów zagrał w 206 meczach ligowych i zdobył 72 gole. Dwukrotny Mistrz Polski (1969, 1970), zdobywca Pucharu Polski (1973). Napastnik, ale przede wszystkim wspaniały lewoskrzydłowy. Jeden z najlepszych w polskim futbolu. Szybki, doskonale wyszkolony technicznie, z bardzo dobrymi dośrodkowaniami i strzałami z dalszych odległości oraz widowiskowy piłkarz. Pófinalista europejskich pucharów mistrzów krajowych (1969/70). Wziął udział w 62 meczach reprezentacji i zdobył 16 goli. Mistrz olimpijski (1972). Trzecie miejsce na Mistrzostwach Świata w 1974. W tym turnieju został wybrany do najlepszej jedenastki turnieju. Zdobywca Złotych Butów przyznawanych przez redakcję Sportu (1974).W moim prywatnym rankingu również w zespole wszech czasów Legii. Mój pierwszy piłkarski idol. To samo imię, takie same inicjały, też lewonożny... :) Dziś skończył 70 lat!

ERNEST POL

ERNEST POL

Pierwszy legijny król strzelców (1954 - 13 bramek). W Legii pojawił się pod koniec 1953 roku, grając najpierw w drużynach rezerw, m. in. z kończącym już karierę Kazimierzem Górskim. W roku następnym stał się już podstawowym graczem pierwszej drużyny. Kolejne dwa lata to zdobycie dwóch dubletów (1955, 1956 Mistrz i Puchar Polski). Przez 3 sezony rozegrał 55 meczów i strzelił 43 gole. Napastnik obdarzony wszechstronnymi umiejętnościami strzeleckimi. W pamiętnym meczu z Wisłą Kraków w 1956 roku zakończonym 12:0, sam strzelił 5 goli. W latach gry w Legii zadebiutował w reprezentacji Polski (46 gier, 39 bramek). Olimpijczyk z 1960 roku. Po zakończeniu służby wojskowej przeszedł do Górnika Zabrze. Tam kontynuował swą wspaniałą karierę, stając się legendą śląskiego klubu i najskuteczniejszym strzelcem polskiej ligi w historii - 186 bramek. Zmarł 12 września 1995 roku w Niemczech. Dzień później Legia pokonała Rosenborg Trondheim 3:1, w swoim debiucie w Lidze Mistrzów.

WOJCIECH KOWALCZYK

WOJCIECH KOWALCZYK

Nim zdążył strzelić gola w lidze, wyrzucił z europejskich pucharów włoską Sampdorię Genua, w pamiętnej dla kibiców Legii edycji Pucharu Zdobywców Pucharu (1991). A debiutował w wieku 19 lat! Przez siedem sezonów - z przerwą na grę za granicą - rozegrał 151 mecze, strzelił 54 gole. Trzykrotny Mistrz Polski (1994, 1995 i 2002), zdobywca Pucharu i Super Pucharu Polski (1994). "Srebrny" Olimpijczyk i wicekról strzelców z Barcelony (1992). Zwycięzca w plebiscycie Piłki Nożnej w kategorii Odkrycie Roku (1991) i Piłkarz Roku (1992). Utalentowany, przebojowy, błyskotliwy i bez kompleksów napastnik. Od zawsze niepokorny charakter, z własnym zdaniem i ciętym językiem czym podzielił również środowisko kibiców Legii. W reprezentacji Polski 39 meczów i 11 goli, w tym gola nr 1000 dla kadry. Czy mógł osiągnąć więcej?

1991: Sampdoria - Legia 2:2

1991: Manchester United - Legia Warszawa 1-1

 

1992: Hutnik Kraków 1:2 Legia Warszawa

 

1992: Karpaty Krosno 1:3 Legia Warszawa

1993 5. kolejka: Olimpia - Legia 1:3

1993 9. kolejka: Legia - Hutnik 2:0

1993 15. kolejka: Legia - Zawisza 5:1

1993 34. kolejka: Wisła - Legia 0:6

 

1993: Legia Warszawa 6:3 Siarka Tarnobrzeg

 

1994: Zawisza Bydgoszcz 0:6 Legia Warszawa

 

1994: Legia Warszawa 5:0 Sokół Pniewy

 

1994: GKS Katowice 3:1 Legia Warszawa

Wojciech Kowalczyk. KOWAL PRAWDZIWA HISTORIA

 

2016: Kowalczyk znów szaleje na Legii!

HENRYK GRZYBOWSKI

HENRYK GRZYBOWSKI

Pierwszy wychowanek Legii, który został Mistrzem Polski (1955) i to w roku swego ligowego debiutu. W następnym sezonie ponownie w gronie najlepszych w kraju. Czterokrotny triumfator Pucharu Polski (1955, 1956, 1964, 1966). Pierwszy wychowanek Legii w reprezentacji Polski (10), uczestnik IO (1960) w Rzymie. Całą sportową karierę związany z Legią. Prawie 200 meczów i zdobyty 1 gol. Od 2007 w klubowej Galerii Sław.

KAZIMIERZ DEYNA

KAZIMIERZ DEYNA

Legenda Legii i reprezentacji. Początkowo napastnik, później rozgrywający. Przez trzynaście sezonów w warszawskiej drużynie rozegrał 304 mecze i zdobył 94 gole. Dwukrotny Mistrz Polski (1969 i 1970) i raz Puchar Polski (1973). Kapitan w Legii i reprezentacji (97 występów). Złoty medal i tytuł króla strzelców (1972) oraz srebro na Igrzyskach Olimpijskich (1976). Brąz na Mistrzostwach Świata w 1974, trzeci piłkarz tego turnieju oraz trzeci w klasyfikacji o złotą piłkę France Football. Piłkarz Roku w Polsce wg redakcji Piłki Nożnej (1973, 1974). Zdobywca Złotych Butów (1977) przyznawanych przez redakcję Sportu. Dyrygent, generał, strateg i lider drużyny. Zginął tragicznie 1 września 1989 roku, w Stanach Zjednoczonych. Kim byłby dzisiaj?... Jeden z członków klubowej Galerii Sław. Uhonorowany pomnikiem przed stadionem. Dla mnie polski piłkarz wszech czasów.

Linki do materiałów wideo:

1969 PEMK Saint Etienne 2:1

1979 Legia Warszawa - Manchester City

Niezapomniane chwile ... PART I

Niezapomniane chwile ... PART II

Informacja o śmierci Kazimierza Deyny w Dzienniku TV

Deyna - film dokumentalny

Kazimierz Deyna - #LEGEND

LUCJAN BRYCHCZY

LUCJAN BRYCHCZY

Absolutna Legenda Legii Warszawa! W klubie od 1954 roku aż do dziś.
Zdobywca wszystkich klubowych tytułów. W latach 1954-1972 jako piłkarz, później jako trener, asystent bądź członek sztabu szkoleniowego. Napastnik, rozgrywający, trzykrotny król strzelców ligi (1957, 1964 i 1965). Reprezentant kraju (58 występów), wicekról strzelców wszech czasów polskiej ligi (182 gole). Kapitan w Legii i kadrze. Wyśmienity technik, drybler, strzelec, z czasem kierował grą zespołu. Ikoną Realu Madryt jest Alfredo di Stefano, Manchesteru United Bobby Charlton, a Legii - Lucjan Brychczy! Jeden z członków klubowej Galerii Sław. Mały Wielki Piłkarz!
Żałuję, że nie dane mi było oglądać Jego gry na żywo.

Link do materiałów wideo:

Legia 3-2 Górnik Zabrze 1958

Legia 1-2 Górnik Zabrze 1959

Legia 0-0 Polonia Bytom 1967
 

Sport bez fikcji: Mistrz Kici