ANDRZEJ TOMCZYK

ANDRZEJ TOMCZYK

Warszawiak, napastnik, wychowanek sąsiedzkiej Agrykoli. W Legii rozegrał łącznie 19 spotkań i zdobył 4 bramki. Zawodnik najczęściej rezerwowy. O pierwszą jedenastkę musiał rywalizować m.in z Krzysztofem Adamczykiem, Witoldem Sikorskim, Januszem Turowskim czy później z Tomaszem Arceuszem i Dariuszem Dziekanowskim. Reprezentował również inne stołeczne kluby - Hutnik i Gwardię.

GRZEGORZ SZELIGA

GRZEGORZ SZELIGA

Napastnik. Warszawiak, ale Legia była dopiero jego trzecim stołecznym klubem i to tu zadebiutował w ekstraklasie. Przez półtora roku rozegrał łącznie 20 spotkań i zdobył 4 bramki. Zawodnik z bardzo dobrymi warunkami fizycznymi. O miejsce w wyjściowej jedenastce rywalizował m.in z Dariuszem Dziekanowski, Andrzejem Łatką, Tomaszem Arceuszem czy Witoldem Sikorskim. W reprezentacji Polski tylko w kategoriach młodzieżowych. Po zakończeniu kariery piłkarskiej był asystentem trenera Dariusza Kubickiego w Dolcanie Ząbki, a później trenował zespoły młodzieżowe.

TOMASZ CEBULA

TOMASZ CEBULA

Napastnik. Wychowanek Legii, który dopiero poprzez pobyt w Agrykoli trafił do pierwszej drużyny. Przez cztery sezony rozegrał 36 spotkań i strzelił dwie bramki. Debiutanckiego gola zdobył w czwartym swoim występie, w wyjazdowym spotkaniu z Górnikiem Wałbrzych, co uczyniło go najmłodszym zdobywcą gola dla Legii. Miał wówczas 17 lat i 199 dni - pierwszy niepełnoletni! Później "zdetronizował" go Ariel Borysiuk. Jednak na stałe do pierwszego składu nie udało mu się przebić. Chociaż trzeba przyznać, że konkurencję miał wtedy bardzo dużą. Jego rywalami w walce o skład byli m.in.: Janusz Turowski, Witold Sikorski, Tomasz Arceusz, Dariusz Dziekanowski, Jarosław Araszkiewicz. Dopiero po odejściu z Legii zaczął regularnie występować w lidze. Mistrz Polski (1998) w barwach ŁKS-u. W reprezentacji Polski rozegrał 12 spotkań, bez zdobytej bramki. Zdobywca trzeciego miejsca na Mistrzostwach Europy U-18 w 1984 roku.

TOMASZ ARCEUSZ

TOMASZ ARCEUSZ

Skuteczny i widowiskowy napastnik. Przez sześć sezonów rozegrał 146 spotkań i strzelił 33 gole. Zawodnik, który bez kompleksów rywalizował o pierwszy skład m.in.: z Witoldem Sikorskim czy później Dariuszem Dziekanowskim i Jarosławem Araszkiewiczem. Najbardziej jego udany sezon to 1985/86, gdy należał do najlepszych snajperów pierwszej ligi. Jedenastokrotnie wystąpił w europejskich pucharach. Najbardziej wspominany dzięki czterem meczom Legii z Interem Mediolan w sezonach 1985/1986 i 1986/1987, w których zaprezentował się z bardzo dobrej strony, tocząc zacięte boje z najlepszymi wówczas obrońcami na świecie. Po wywalczeniu Pucharu Polski w 1989 roku, wyjechał do Finlandii, gdzie grał przez blisko dekadę. Nigdy nie zagrał w reprezentacji Polski.

Link do materiałów wideo:

 

1985 Legia Warszawa 3:0 Viking Stavanger

WITOLD SIKORSKI

WITOLD SIKORSKI

Napastnik. Kolejny przedstawiciel pokolenia bardzo zdolnych graczy bez tytułu mistrzowskiego. W Legii przez dziesięć sezonów rozegrał 229 meczów i strzelił 29 bramek. Dwukrotny zdobywca Pucharu Polski (1980, 1981). W sezonie 1981/82 wraz pod wodzą trenera Kazimierza Górskiego awansował do ćwierćfinału Pucharu Zdobywców Pucharów. Szczególnie pamiętany przez kibiców za warszawski mecz w Pucharze UEFA z Interem Mediolan jesienią 1986 roku. Zdobył w nim wyrównującego gola i dał impuls drużynie, która pokonała wielką włoską firmę 3:2. Niestety, w rewanżu było 0:1 i to Inter awansował do kolejnej rundy. W reprezentacji Polski dwa mecze, bez zdobytego gola.

Linki do materiałów wideo:

 

 1980 Legia Warszawa 5:0 Lech Poznań

 

1986 Legia Warszawa 3:2 Inter Mediolan

PUCHAR POLSKI 1980

PUCHAR POLSKI 1980

Rozgrywki w Pucharze Polski sezonu 1979/80 Legia, jak pozostali pierwszoligowcy, rozpoczęła od 1/16 finału. W pierwszym meczu pokonali po dogrywce Wigry Suwałki 1:0. Strzelcem zwycięskiego gola był Ryszard Milewski. W następnej rundzie rozbili Gwardię Warszawa 5:1. Cztery gole w tym meczu zdobył Marek Kusto, a jednego Witold Sikorski. W ćwierćfinale Legia pokonała opolską Odrę 1:0 (bramka W. Sikorskiego). Półfinał to kolejne wysokie zwycięstwo - 4:0. Tym razem pokonaną drużyną był Chrobry Głogów. Strzelcy bramek: Adam Topolski, Krzysztof Adamczyk, Janusz Baran i M. Kusto. Termin finałowego meczu wyznaczono na 9 maja 1980, miejsce - Częstochowa. Przed spotkoniem doszło do niespotykanej dotąd na polskich boiskach bijatyki między kibicami obu klubów. Podobno były ofiary śmiertelne...
 Sam mecz to popis gry drużyny wojskowych. Najlepszymi piłkarzami byli Marek Kusto i Mirosław Okoński, który dołączył do Legii kilka miesięcy wcześniej z... Lecha Poznań. Natomiast bramkarzem rywali był Piotr Mowlik, kilka sezonów wcześniej podstawowy bramkarz... Legii. `Drużyna Lucjana Brychczego już do przerwy prowadziła 3:0, po golach M. Kusty, M. Okońskiego i A. Topolskiego z rzutu wolnego. Szwagier strzelca, P. Mowlik był bez szans. Druga połowa to potwierdzenie dominacji i kolejne gole: W. Sikorskiego i znów M. Kusty. To szóste trofeum w Pucharze Polski klubu i drugie, jako trenera Lucjana Brychczego.

9 maja 1980, Częstochowa, Stadion Miejski
Legia Warszawa - Lech Poznań 5:0 (3:0)
1:0 Kusto 23, 2:0 Okoński 34, 3:0 Topolski 38, 4:0 W. Sikorski 54, 5:0 Kusto 57
Legia: Kazimierski, Topolski, Janas, Majewski, Milewski, Załężny, Kakietek, J. Baran, Kusto, W. Sikorski, Okoński. Trener: Lucjan Brychczy

 

Na zdjęciu, w górnym rzędzie: Paweł Janas, Edward Załężny, Jacek Kazimierski, Marek Kusto, Zbigniew Kakietek, Krzysztof Adamczyk, Henryk Miłoszewicz, Marek Komosa, Ryszard Milewski, Krzysztof Lasoń. Dolny rząd: Krzysztof Sobieski, Stefan Majewski, Witold Sikorski, Mirosław Okoński, Adam Topolski, Janusz Baran i Tadeusz Cypka.

 

 

Link do materiałów wideo:

 

Półfinał Pucharu Polski 1980 Chrobry Głogów - Legia

 

Finał Pucharu Polski 1980: Legia - Lech 5-0